مذاکرات هسته ای ایران و 1+5؛ازاستانبول تا بغداد

پس از یک وقفه ی 15ماهه،ازسرگیری مذاکرات در مورد برنامه ی هسته ای ایران برای دومین بارِ متوالی در شهر استانبولِ ترکیه در حالی کلید خورد که غربی ها دراین مدت ماهها تلاش کرده بودند تا با وارد آوردن فشارهای متعدد ودرپیش گرفتن شیوه های غیرقانونی و ناجوانمردانه((نامشروع)) همچون تحریم های یکجانبه وغیرمنصفانه،تروردانشمندان هسته ای ایرانی،گسترش حجم فشار روانی برافکارعمومی و در نهایت ازطریق تهدید نظامی و اعلام آشکار آن،خواسته های منفعت طلبانه ی خویش را در مسئله ی هسته ای ایران پیش ببرند که درواقع هدف اصلیشان ازاین راهکارها متوقف ساختنِ برنامه هسته ای ایران بود وهمانطور که اشاره شد غربی ها در این راه برای حصولِ به نتیجه ازهیچ اقدامی دریغ نکردند. اما وقتی مشاهده نمودند که اینگونه راهبردها و اعمال فشارها نمیتواند درعزمِ راسخِ ملت ایران خللی وارد نماید که برای نمونه می توان به حضور پرشورملتِ فهیم و بابصیرت ایران اسلامی درپای صندوق های رای نهمین دوره ی انتخابات مجلس شورای اسلامی درروز12اسفندماه اشاره نمود ؛حاضر شدند تا بار دیگر در استانبول به پای میز مذاکره بازگردند و همان حل و فصل منازعات از طریق دیپلماتیک آن را در پیش گیرند.

سرانجام نشست استانبول دربیست و ششم فروردین سال جاری برگزار شد و برخلاف انتظارات و پیش بینی های بعمل آمده بویژه از جانبِ منابع غربی در این مذاکره هیچ صحبتی درمورد عدم غنی سازی،سوخت 20 درصد و تاسیسات فردو و مسائلی از این قبیل به میان نیامد.و مهم ترین اتفاقی هم که در مذاکره استانبول 2 افتاد که می توان آن را از جمله دستاوردهای ایران در این مذاکرات به حساب آورد همین تغییر رویه ی غربی ها واستفاده از یک رویکرد و ادبیات نوینی بود که دیگر درآن رنگ و بویی ازتهدید یا تحریم دیده نمیشد بلکه در این رویکرد بر تداوم مذاکرات بر مبنای رهیافت گام به گام و اعتماد سازی متقابل تاکید شد و در پرداختن به برنامه هسته ای ایران توجه به معاهده ان پی تی بعنوان مبنای اصلی این پرونده و اساس کار مطرح گردید.همچنین قابل ذکر است که برخلاف شایعات و اخبار کذبی که پس از این نشست در برخی منابع منتشر یافت در این مذاکره هیچ گونه توافقی بر سر تبادل سوخت 20 درصد یا توقف غنی سازی به عمل نیامده است.همچنین در این نشست مذاکره کنندگان ارشد ایرانی بر این موضوع تاکید نمودند که هیچ ضمانتی معتبرتر از فتوای مقام معظم رهبری درباره ی حرمت ساخت و استفاده از تسلیحات هسته ای و استفاده نامشروع ازاین انرژی برای صلح آمیز بودن برنامه هسته ای ایران وجود ندارد.ودرپایان طرفین به پیشنهادی که از جانب مذاکره کنندگان ارشد ایرانی برای نشست بعدی در تاریخ 3 خردادماه درشهر بغداد مطرح شد به توافق رسیدند.

مذاکرات آینده بغداد از ابعاد گوناگونی دارای اهمیت است که برخی از آنها عبارتند از:

اول:زمان تعیین شده برای مذاکره بغداد سوم خرداد می باشد که این زمان مصادف است با سالروز آزادسازی خرمشهر که این روز به نوبه ی خود نماد مقاومت ، پایداری و پیروزی را تداعی خاطر می کندو حال در سوم خرداد سال 91 یعنی دقیقا پس از 30 سال بار دیگر نمایندگان ملت ایران به مصاف قدرتهای بزرگ جهانی می روند تا مذاکراتی در شان ملت ایران و در راستای دفاع از حقوق مسلم این ملت داشته باشند.

دوم:تعیین مکان برگزاری یعنی شهر بغداد نیز نشان دیگری از پیروزی اراده ملت وتیم مذاکره کننده ایرانی می باشد چرا که قدرتهای غربی همواره یکی ازکشورهای غربی و یا اروپایی را برای مذاکرات بین المللی تعیین می کردند اما این بار حاضر شده اند که برخلاف خواسته ی خود به پیشنهاد ایران پاسخ مثبت داده و مذاکرات در مکانی خارج از حوزه سیاسی قدرتهای غربی و امریکا برگزار شود.

سوم:گروه 1+5 در مذاکرات بغداد باید به طورعملی نشان دهد که درصدد جبران فشارهایی هستند که در طول این سالها علیه ملت ایران اعمال کرده اند.در این مذاکرات باید برداشتن قدم های جدی و ملموس از سوی قدرتهای غربی برای جلب اعتماد ملت ایران را به عینه شاهد باشیم.

چهارم:بدیهی است که مذاکرات بغداد پایان راه نیست و این مذاکرات برای رسیدن به یک نقطه پایانی مسیر پر فرازو نشیب و طولانی ای خواهد داشت اما عملکرد و نحوه برخورد گروه 1+5 به نمایندگی از قدرتهای بزرگ جهانی در مذاکرات بغداد، هم می تواند سنگ بنای خوبی برای ادامه مذاکرات در گامهای بعدی باشد که در دراز مدت به نقطه خوب و قابل اتکایی منجر شود و هم می تواند مسیر مذاکره را همچون گذشته و همانند راهبردهای اعمال فشار و تحریم مسدود نماید.

پنجم:همانگونه که بارها مسئولان عالی رتبه جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده اند راهبرد ایران در این مذاکرات ((گفتگو برای همکاری براساس رهیافت گام به گام و اعتماد متقابل))است و آن را برای هر دو طرف سودمند می دانند ودر مذاکرات آتی دربغداد نیز براساس سیاست گام به گام مبتنی بر عمل متقابل طرف گفتگو اقدام خواهد نمود و متناسب با نوع و سطح برخورد طرف مقابل واکنش نشان خواهد داد اما باید توجه داشت که همکاری مسیری دو طرفه و دو جانبه است وغربی ها برای نشان دادن حسن نیت خود باید فشارها و تحریم ها علیه ملت ایران را کنار بگذارند چرا که نمیشود از یکسوی تهدید به افزایش فشارها داشت و از سوی دیگر انتظار همکاری از طرف مقابل؟!!

ششم:باید همواره این نکته مد نظر باشد که سربلندی و افتخارآفرینی امروز ایران اسلامی و اینکه نمایندگانش در مذاکرات بین المللی می توانند با اتکا به این ملت حرف حق را با صدای رسا اعلام نمایند بی شک مرهون رهبری آگاه و شجاع امام خامنه ای (روحی فداه)،ملتی بیدار ودر صحنه و  به پشتوانه خون گرانبهای شهدای این مرز و بوم است.

در نهایت آنچه مسلم است این است که با توجه به شرایط کنونی اینک غربی ها هستند که خواهان تداوم مذاکرات می باشند و همچنین غربی ها بویژه امریکایی ها بر این نکته واقف شده اند که دیگر راهبرد اعمال فشار و تهدید و تحریم های گوناگون کارساز نخواهد بود و حال بایستی به نظاره نشست و دید که آیا غرب حاضر خواهد شد تا از این یک دندگی و لجاجت خود کوتاه بیاید و گامی عملی در راستای اعتماد سازی متقابل بردارد یا خیر؟؟؟

انهم یرونه بعیدا و نریه قریبا

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391ساعت 1:19 توسط مهرداد نجفی|